Para godinës së Kryeministrisë, ku prej vitesh janë zhvilluar protestat më të mëdha e më të zhurmshme të politikës shqiptare, ka nisur këto ditë një tjetër protestë e vogël në numër, por e madhe në simbolikë. Adriatik Lapaj, lideri i lëvizjes “Shqipëria Bëhet”, ka filluar një protestë paqësore, të qetë dhe të mbushur me mesazhe dashurie e qytetarie, duke i ftuar të gjithë ata që duan një zë ndryshe të bashkohen. Nuk ka fishkëllima, nuk ka tymuese, nuk ka thirrje agresive. Ka vetëm një grup njerëzish që besojnë se ndryshimi mund të nisë edhe me hapa të vegjël, por me zemër të madhe. Lapaj, i ulur mes qytetarëve, ka zgjedhur të protestojë në mënyrën që ai e quan “shembull i kulturës demokratike”: me qetësi, me argumente dhe me qëllimin për të zgjuar shpresën, jo për ta ndezur zemërimin. Sipas tij, Shqipëria nuk ka mungesë të energjisë, talenteve apo dëshirës për të ecur përpara. Mungon vetëm një frymë e re politike që i dëgjon qytetarët, jo vetëm gjatë fushatave. Në deklaratat e tij të para nga protesta, Lapaj ka theksuar se “zëri i njerëzve të thjeshtë është themeli i një demokracie të shëndetshme” dhe se kjo protestë është një thirrje për hapësirë, respekt dhe transparencë. Në rrugën e zbrazët të bulevardit, ku godinat shtetërore shpesh duken të ftohta e të largëta, protesta e vogël e Lapajt sjell një atmosferë ndryshe: njerëzit ndalen, afrohen, bisedojnë, shkëmbejnë ide. Duket si një oaz qytetarie në mes të politikës së tensionuar shqiptare. Kjo nismë, pa bujë e pa financime të mëdha, vjen si një kujtesë se politika nis nga njerëzit. Dhe se një zë ndryshe, edhe i vetëm, mund të bëhet fillimi i diçkaje më të madhe. Për shumë qytetarë që janë lodhur nga premtimet e pambajtura dhe konfliktet e pafundme politike, protesta e Lapajt është një ftesë për t’u besuar sërish vlerave të thjeshta: drejtësisë, barazisë dhe dinjitetit.Ndoshta është protestë e vogël. Por shpesh herë, ndryshimet më të mëdha lindin pikërisht nga këto vende të vogla, ku mblidhen njerëz me zemër të madhe.
Leave a comment